No one survives 82%. Survivors survive entirely; those who die are completely dead

اول بادمجانها را پوست میکنی. داخلشان را خالی میکنی طوری که سوراخ نشوند. نمک می پاشی و باید یک ساعتی صبر کنی تلخیش گرفته شود. برنج و لپه را جدا جدا نیم پز می کنی. سبزی دلمه را پاک میکنیٰ. می شویی و ریز ریز خرد میکنی. گوشت نیم پز را با گوجه و پیاز سرخ کرده و رب و سیر تازه تفت می دهی. عادت سیر هنوز مانده. حالا همه را به ترتیب مخلوط میکنی. مراقبی سبزی آب نیندازد. حالا دیگر بادمجان ها را هم تفت داده ای و کم کم مواد را داخشان میریزی. میگذاری در سس گوجه و پیاز تا بپزند. یک ساعتی طول می کشد. از حمام آمده ای. آماده و آراسته. هنوز ذوق داری. دلمه ها پخته. نگاه خانه ات می کنی.

حالا سالها جلوتر آمده ایم از آن تابستان هایی که سه ماه کامل بودند. تا سوم دبیرستان که به خاطر کلاس های کنکور اینجا ماندم، هیچ از آتش سوزان تیر و مرداد جنوب یادم نیست. از دوم راهنمایی که در شیراز سقفی از آن خودمان یافتیم، هر سال پناه بردیم به آن حتی اگر 70 متر بوده باشد. ( هر چند چهار بار این سقف تغییر کرد) قبل از دوم راهنمایی هم امتحان ثلث سوم که 20 می شد، شلوار های چین دار و پیراهن های گشاد و زیرپوش های رنگی و بقیه جول و پلاسمان را جمع می کردیم به سمت خانه پدربزرگ. شیراز، خیابان انقلاب (نادر). هشت متری جاوید. ته کوچه. خانه ای دو طبقه و قدیمی که طبقه بالا را دایی